که سازمان ملل تعطیل است!

دانلود کلیپ

سردار باقرزاده:حكام خائن عرب هيچ‌گاه مانند امروز منفور نبوده‌اند

خبرگزاري فارس: رئيس بنياد حفظ آثار و نشر ارزش‌هاي دفاع مقدس با بيان اينكه هيچگاه حكام خائن عرب به اندازه امروز منفور نبوده‌اند، تصريح كرد: نسل جديدي در فلسطين كه بمراتب بصيرتي بالاتر و عزمي استوارتر براي مبارزه و آزادسازي قدس دارند، در حال رويش هستند.

غزه: میدان امتحان مردم مصر

+ نوشته شده در  یکشنبه 1387/10/15ساعت 10:40  توسط محمدحسين رنجبران

    سید خیلی کوتاه نوشته :

غزه دایره المعارف حقوق بشر : به دانشجویان حقوق آدرس غلط ندهیم !

نوشته شده در  شنبه بیست و یکم دی 1387ساعت 17:5  توسط سيد مهدي شريفي

تا اطلاع بعدی از کودکان و کسانی که ناراحتی قلبی دارند درخواست میکنم اخبار را تنها از رادیو پیگیری کنند.   هشدار گوینده خبر  تلویزیون برای پخش بی امان  جنازه های خون آلود کودکان به گمانم ضروری است ، هرچند که مردم ما هنوز هم  جنازه های رزمندگان و شهدای جنگ  را تشییع میکنند ...

جنگٍ باور می کنم

 به کسی که پرچم کشورش را در چمدانش گذاشته و از فرودگاهی به فرود گاهی آواره است به کسی که در کتابخانه های عمومی اروپا خوابیده است بر روی نقشه جهان در حالی که اشکهایش از قاره ای به قاره ای سفر می کند به مردمی که پایمالشان می کنند اما نمی توانند انکارشان کنند . به دخترکان آوار و مشق های نا تمام .

بغضُ باور میکنم، وقتی که خنده زخمیه

جنگُ باور می کنم ، وقتی پرنده زخمیه

بوی باروت ، بوی سیب ، طعم شکستن صدا

رنگ ِخاکستری ِمرگ ِتموم ِآدما

اگه تلخه اگه شیرین ، دیگه دور آخره

یه نبرد بی امون ، یه جنگ نا برابره

آخرین سنگُ به شیشه های دنیا می زنیم

می میریم، آتیش به چشمای تماشا می زنیم

گریه می کنیم که روشن شه چراغ خنده ها

دیگه دلواپس دنیا نباشن پرنده ها

نازنین گریه نکن ، فردا که آفتاب بزنه

طعم زیتون می ده خونی که تو رگهای منه

نوشته شده توسط عبدالجبار کاکایی در دوشنبه نهم دی 1387 ساعت 15:52

داشتم   با یک پرچم سه گوش "یاحسین" به سر دردلم رنگ و روی عزا می دادم که  چند قطره خون به لوح وجودم پاشید .انگار که  پرچم پنجره شد و صحنه هایی را در برابر دیدگانم گشود .ماجرا تکراری بود ولی با نمادهای متفاوت . بی آنکه کسی روضه تیر سه شعبه زهرآلود و گلوی علی اصغر بخواند، دیدم یکی نوزاد صورت پاره وبازو قطع شده ای را برداشته بود و هاجر وار حتی نمی دانست به کدام سو بدود . بی آنکه توصیفی از ضجه های صبورترین مادر تاریخ حضرت رباب (س) بشنوم ، مادری نعره هایش  با مشت های خونین اش گره می خورد بر سینه اش نقش می بست ، انگار زمین از گیسوانش آویزان است .در ذهنم صحنه ها را بازخوانی کردم این بارتیر سه شعبه حرمله نیست بلکه  بمب خوشه ای غنی شده با اورانیوم لشکر "ایهود" و" اولمرت " از نسل صهیون است  که  قلب کوچک نه یک علی اصغر بلکه دهها شش ماهه فلسطینی را درید. وپنجه های خوفناک ودرنده ای که درنبرد تن به تن احد قلب را ازقفسه سینه بیرون کشید تا خاستگاه محبت آل ا.. را ریشه کن کرده باشد امروز با یک موشک قلب ها را ازجا در می آورد.   البته درنگاه دقیق تر این صحنه ها یک شباهت هم دارد و آن اینکه این بار هم قوم "عرب " با رقص شمشیر وهلهله در خلسه سازش وکرنش می غلطد و نظاره می کند و با همان صورت های پوشیده و مرموز و پرسه زن کوچه های کوفه به خبرچینی برای ساکنان کاخ ها و خیمه های اشرافی  مشغول است تا نکند این بار در عرصه دیگری از تبانی برای انتقام بدر وصفین جا بماند .وقتی دیدم کودکی پابرهنه ووحشت زده به هر سو می دود تا بلکه دستی و نگاهی به او پناه دهد اما خمپاره ای او را با طوفانی از غبار به در و دیوار چسباند، انگار آسمان آوار شد وبرسرم فرو ریخت .دل واحساسم از هوش رفت فقط  شنیدم مردمی  می گفتند  "آه ای غزه " .خدایا من یک دل وجان که بیشتر ندارم، با سوز محرم و داغ حسین (علیه السلام)  و رنج زینب (سلام الله علیها) و درد غزه مظلوم چه کنم ؟! .

کیهان دوشنبه ۹ دي ۱۳۸۷● شماره ۱۹۲۶۶